De Waardepropositie van MDR: Het Meten van de Return on Security Investment (ROSI)

Written by Olivia Nolan

februari 26, 2026

In een tijdperk waarin de digitale transformatie de bedrijfsvoering domineert, is het dreigingslandschap complexer en vijandiger dan ooit. Cyberaanvallen zijn niet langer het domein van scriptkiddies, maar van georganiseerde, financieel gemotiveerde syndicaten en statelijke actoren. Organisaties worden geconfronteerd met een lawine van geavanceerde bedreigingen, variërend van ransomware en zero-day exploits tot geraffineerde social engineering-campagnes. Traditionele beveiligingsmaatregelen, zoals firewalls en antivirussoftware, zijn nog steeds essentieel, maar bieden onvoldoende bescherming tegen deze moderne aanvalstechnieken. Ze functioneren als een kasteelmuur, maar falen zodra een aanvaller eenmaal binnen is. Dit besef heeft geleid tot de opkomst van een proactievere benadering van cybersecurity: Managed Detection and Response (MDR). MDR is een uitbestede dienst die organisaties voorziet van de middelen om bedreigingen te detecteren, analyseren en erop te reageren, en combineert geavanceerde technologie met menselijke expertise. De centrale vraag voor veel besluitvormers is echter niet langer *of* ze moeten investeren in geavanceerde beveiliging, maar *hoe* ze de waarde van die investering kunnen aantonen. Het berekenen van de **Return on Security Investment (ROSI) van MDR** is cruciaal om de uitgaven te rechtvaardigen en cybersecurity te positioneren als een strategische enabler in plaats van een kostenpost. Managed Detection and Response onderscheidt zich van traditionele Managed Security Service Providers (MSSP's) door zijn focus op een actieve en resultaatgerichte aanpak. Waar een MSSP zich vaak beperkt tot het beheren van beveiligingstools en het doorsturen van alerts, gaat een MDR-dienst veel verder. Een volwaardige MDR-provider biedt een 24/7 bewaking door een Security Operations Center (SOC), bemand door ervaren analisten. Deze experts houden zich niet alleen bezig met het analyseren van logdata en alerts van EDR- (Endpoint Detection and Response) en SIEM-systemen (Security Information and Event Management), maar voeren ook proactieve 'threat hunting' uit. Dit betekent dat ze actief op zoek gaan naar indicatoren van compromittering (Indicators of Compromise, IoC's) die door geautomatiseerde systemen mogelijk zijn gemist. Wanneer een legitieme dreiging wordt geïdentificeerd, stopt de dienst niet bij een notificatie. Het MDR-team initieert direct de incidentrespons: het isoleren van getroffen systemen, het analyseren van de aanvalsketen en het adviseren over herstelmaatregelen. Deze combinatie van technologie, processen en diepgaande menselijke expertise vormt de kern van de MDR-waardepropositie en is de sleutel tot het drastisch verkleinen van de tijd tussen detectie en respons (Mean Time to Detect/Respond). Voor veel organisaties, met name in het midden- en kleinbedrijf, is het opzetten van een eigen, intern SOC met 24/7-dekking een onmogelijke opgave. De uitdagingen zijn drieledig: kosten, technologie en talent. De salarissen voor ervaren security-analisten en threat hunters zijn hoog, en voor een continue dekking zijn minimaal 5 tot 8 FTE's nodig. Daarnaast vereist een modern SOC een aanzienlijke investering in een complexe technologiestack, inclusief licenties voor EDR, SIEM, SOAR (Security Orchestration, Automation and Response) en threat intelligence-feeds. De implementatie en het onderhoud van deze systemen vergen specialistische kennis. Tot slot is er de wereldwijde schaarste aan cybersecuritytalent, wat het werven en behouden van gekwalificeerd personeel extreem moeilijk maakt. MDR-diensten bieden een oplossing voor dit dilemma door schaalvoordelen te benutten. Ze spreiden de kosten van personeel en technologie over een breed klantenbestand, waardoor ze een hoogwaardige beveiligingsdienst kunnen aanbieden voor een voorspelbaar, maandelijks bedrag. Dit 'as-a-service'-model democratiseert de toegang tot enterprise-grade security en stelt organisaties in staat zich te concentreren op hun kernactiviteiten, met de zekerheid dat hun digitale omgeving continu wordt bewaakt door experts.

Luister naar dit artikel:

Om de financiële waarde van een MDR-investering te begrijpen, moeten we eerst de kosten van het alternatief kwantificeren: de potentiële schade van een succesvolle cyberaanval. Een bewezen methode hiervoor is de berekening van de Annualized Loss Expectancy (ALE), een kernconcept in risicomanagement. De formule is eenvoudig: ALE = Single Loss Expectancy (SLE) × Annualized Rate of Occurrence (ARO). De SLE vertegenwoordigt de totale financiële impact van één enkel beveiligingsincident, terwijl de ARO de geschatte frequentie is waarmee een dergelijk incident per jaar zal plaatsvinden. De waarde van een effectieve beveiligingsmaatregel, zoals MDR, ligt in haar vermogen om zowel de SLE (de impact) als de ARO (de waarschijnlijkheid) drastisch te verlagen. Door proactief dreigingen te detecteren en te neutraliseren voordat ze escaleren, vermindert MDR de kans op een succesvol incident (lagere ARO). En als een aanval toch door de eerste verdedigingslinies breekt, zorgt de snelle detectie en respons ervoor dat de schade beperkt blijft, wat resulteert in een aanzienlijk lagere SLE. Het kwantificeren van deze risicoreductie vormt de hoeksteen van elke overtuigende business case voor MDR. De Single Loss Expectancy (SLE) is meer dan alleen het bedrag aan losgeld bij een ransomware-aanval; het is een complex geheel van directe en indirecte kosten. De directe kosten zijn relatief eenvoudig te becijferen. Denk hierbij aan de kosten voor forensisch onderzoek om de omvang van de inbreuk vast te stellen, uitgaven voor crisiscommunicatie en public relations om de reputatieschade te beperken, en eventuele juridische kosten en boetes. In het kader van de AVG (GDPR) kunnen boetes voor datalekken oplopen tot 4% van de wereldwijde jaaromzet. Andere directe kosten zijn het informeren van getroffen klanten, het aanbieden van kredietmonitoringdiensten en de kosten voor het herstellen van systemen en data. De indirecte kosten zijn vaak moeilijker te kwantificeren, maar kunnen op de lange termijn een veel grotere impact hebben. Operationele downtime is hier een belangrijk voorbeeld van: elke minuut dat de productie, logistiek of klantenservice stilligt, leidt tot direct omzetverlies. Daarnaast zijn er de immateriële schadeposten zoals het verlies van intellectueel eigendom, het afnemen van klantvertrouwen, een daling van de beurswaarde en een stijging van de cyberverzekeringspremies. Door al deze factoren systematisch in kaart te brengen, ontstaat een realistisch beeld van wat er financieel op het spel staat. De kracht van MDR ligt in de meetbare impact op deze financiële risico's. Laten we de ARO (waarschijnlijkheid) nader bekijken. MDR-providers gebruiken geavanceerde threat intelligence om op de hoogte te blijven van de nieuwste aanvalstechnieken en -tactieken. Hun threat hunters zoeken proactief naar zwaktes en afwijkend gedrag binnen het netwerk, waardoor ze aanvallen in een vroeg stadium kunnen identificeren en blokkeren, vaak nog voordat er substantiële schade is aangericht. Dit verlaagt de kans dat een poging tot inbraak daadwerkelijk uitgroeit tot een volwaardig incident. Tegelijkertijd heeft MDR een enorme invloed op de SLE (impact). Volgens onderzoek van het Ponemon Institute is de belangrijkste factor die de kosten van een datalek bepaalt, de tijd die het kost om de inbreuk te identificeren en in te dammen. Hoe langer een aanvaller onopgemerkt in het netwerk kan opereren, hoe meer data hij kan stelen en hoe meer systemen hij kan compromitteren. Een MDR-dienst, met zijn 24/7 monitoring en snelle respons, verkort deze 'dwell time' van maanden of weken naar uren of zelfs minuten. Dit beperkt de diepte en breedte van de compromittering, wat direct leidt tot lagere herstelkosten, minder dataverlies en beperkte operationele downtime.
Naast de directe risicoreductie biedt een MDR-dienst aanzienlijke operationele voordelen en efficiëntiewinsten die een belangrijk onderdeel vormen van de totale waardepropositie. De meest directe besparing is te vinden in de personeelskosten. Het opzetten en onderhouden van een intern Security Operations Center (SOC) dat 24/7/365 operationeel is, vereist een team van minimaal vijf tot acht hooggekwalificeerde security-analisten, engineers en threat hunters. De salarissen voor deze specialisten zijn, mede door de schaarste op de arbeidsmarkt, significant. Daarbij komen nog de secundaire kosten zoals werving, training, certificering, pensioenen en andere secundaire arbeidsvoorwaarden. Een MDR-provider biedt toegang tot een dergelijk team voor een fractie van de kosten, verpakt in een voorspelbaar abonnementsmodel. Dit model elimineert de noodzaak voor grote kapitaalinvesteringen (CapEx) en vervangt deze door voorspelbare operationele uitgaven (OpEx), wat budgettering aanzienlijk vereenvoudigt en het financiële risico van personeelsverloop minimaliseert. Een tweede belangrijk financieel voordeel ligt in de besparing op technologie en infrastructuur. Een modern SOC draait op een complexe en kostbare technologiestack. Dit omvat niet alleen de basiscomponenten zoals een SIEM-platform en EDR-agenten, maar ook geavanceerdere tools voor Security Orchestration, Automation and Response (SOAR), vulnerability management, en abonnementen op dure threat intelligence-feeds. De aanschaf, implementatie, configuratie en het continue onderhoud van deze systemen vergen diepgaande expertise en aanzienlijke budgetten. MDR-providers hebben deze investeringen al gedaan en optimaliseren hun technologieplatform continu. Door gebruik te maken van hun schaalgrootte, kunnen ze deze enterprise-grade technologie aanbieden als onderdeel van hun dienstverlening. Voor de klant betekent dit toegang tot state-of-the-art beveiligingstechnologie zonder de hoge initiële investeringskosten en de complexiteit van het beheer. Dit democratiseert effectieve cybersecurity en stelt ook kleinere organisaties in staat zich te verdedigen met dezelfde middelen als grote multinationals. Misschien wel het meest onderschatte, maar strategisch belangrijkste voordeel van MDR is de impact op de productiviteit van het interne IT-team. Zonder een MDR-dienst wordt het IT-personeel vaak overspoeld met een constante stroom van beveiligingsalerts van diverse systemen. Veel van deze alerts zijn 'false positives', en het kost enorm veel tijd en energie om elke melding te onderzoeken en te valideren. Deze 'alert fatigue' leidt niet alleen tot een verhoogd risico dat een echte dreiging over het hoofd wordt gezien, maar het leidt ook de aandacht van het IT-team af van hun kerntaken: het ondersteunen van de bedrijfsprocessen en het stimuleren van innovatie. Door het volledige proces van monitoring, triage, en initiële respons uit te besteden aan een MDR-provider, wordt het interne team ontlast. Zij ontvangen alleen nog beknopte, gevalideerde en met context verrijkte incidentrapporten waarop actie moet worden ondernomen. Hierdoor kunnen zij hun kostbare tijd en expertise richten op strategische projecten die direct bijdragen aan de groei en het succes van de organisatie, in plaats van continu branden te blussen.

advertenties

advertenties

advertenties

advertenties

Het samenbrengen van risicoreductie en operationele besparingen in een coherente business case is de laatste stap om de waarde van MDR te bewijzen. Een effectief model hiervoor is de Return on Security Investment (ROSI)-formule, specifiek toegespitst op de voordelen van MDR. Een praktische variant van deze formule luidt: ROSI (%) = [ (Gereduceerde ALE + Operationele Besparingen) - Jaarlijkse Kosten van MDR ] / Jaarlijkse Kosten van MDR * 100%. Dit model biedt een kwantitatief raamwerk om de investering te rechtvaardigen tegenover het management en de financiële afdeling. Het dwingt de organisatie om de verschillende waardecomponenten zorgvuldig te evalueren en te becijferen, wat leidt tot een beter onderbouwde beslissing. Het proces van het invullen van deze formule is op zichzelf al waardevol, omdat het een dieper inzicht geeft in het huidige risicoprofiel en de verborgen kosten van het handhaven van de status quo. Laten we dit model illustreren met een hypothetisch voorbeeld. Stel, een middelgrote organisatie in de zakelijke dienstverlening schat haar huidige Annualized Loss Expectancy (ALE) op €400.000, gebaseerd op industriestatistieken en de potentiële impact van een datalek op haar reputatie en klantrelaties. Na overleg met een MDR-provider wordt ingeschat dat hun dienst de kans op een incident met 80% verlaagt en de impact met 60%. De gereduceerde ALE is nu aanzienlijk lager. De operationele besparingen worden ook gekwantificeerd: de organisatie bespaart de kosten van één fulltime security-analist (€85.000 per jaar) en vermijdt een geplande investering in een SIEM-tool (€35.000 per jaar), wat een totale operationele besparing van €120.000 oplevert. De jaarlijkse kosten voor de MDR-dienst bedragen €75.000. De risicoreductie (de 'winst' door het vermijden van verliezen) bedraagt meer dan €300.000. De totale waarde (gereduceerde ALE + operationele besparingen) overstijgt ruimschoots de kosten, wat resulteert in een zeer positieve ROSI. Dit cijfermatige bewijs transformeert de discussie van 'waarom moeten we dit geld uitgeven?' naar 'hoe snel kunnen we deze waarde realiseren?'. Uiteindelijk is de waarde van MDR groter dan de som der delen die in een financiële formule kan worden gevat. Een robuuste beveiliging, ondersteund door een deskundige MDR-partner, is een fundamentele voorwaarde voor bedrijfscontinuïteit en veerkracht. Het beschermt niet alleen de data en systemen, maar ook het merk, het klantvertrouwen en de marktpositie. In een economie die steeds meer afhankelijk is van data en digitale processen, biedt een investering in MDR de zekerheid die nodig is om met vertrouwen te innoveren en te groeien. Het stelt een organisatie in staat om nieuwe technologieën te omarmen en digitale transformatieprojecten te versnellen, wetende dat er een waakzaam oog en een capabel team paraat staan om de onvermijdelijke cyberdreigingen het hoofd te bieden. De business case voor MDR is daarom niet louter een financiële afweging; het is een strategische investering in de toekomstbestendigheid en het concurrentievermogen van de organisatie.

Olivia Nolan is redacteur bij MSP2Day, waar zij zich richt op het vertalen van complexe IT- en technologische ontwikkelingen naar toegankelijke en inspirerende artikelen. Met haar ervaring als content manager en social media expert weet zij inhoud niet alleen informatief, maar ook aantrekkelijk en relevant te maken voor een breed publiek.